معرفی سعيد رضادوست   

 

سلام دوستان .

امروز  غزلی از سعيد رضادوست ـ شاعر جوان نيشابوری ـ را بهانه ای برای به روز شدن قرار می دهيم . سعيد ۲ سال است در هوای تازه ی غزل قدم می زند و از معدود شاعرانی ست كه توانسته در اين مه آلوده به سرعت مسيرش را بيابد .

برای سعيد عزيز آرزوی توفيق روز افزون داريم :

 

 

‹‹اين شراب را بنوشيد،خون من است و اين نان را بخوريد،بدن من.اين ميثاق يک عهد جديد

است.››

                             (انجيل لوقا-باب۲۲)

اين غزل رو تقديم می کنم به کسی که در پروتستان،پروتست کرد؛

                                                                            نيکوس کازانتزاکيس

                  در خاطرات مرد:دو زن،برق سينه ريز

                  درياچه ی جليل که در حال افت و خيز...

                  در همچنان يخ زده ی شهر می وزد

                  باران سالخورده ی پاييز مرگ خيز

                  او فکر می شود به خيالات دور دست

                  آن روزهای زندگی فقر در گريز

                  فرياد می زند که(ايلی ما سبقتنی)**

                  ـجام شراب چپ شد و پاشيد روی ميزـ

                                  ********

                  رو کرد سمت مستمعانی که نيستند

                  ـ در گوشه ی اتاق دو تا موش چشم هيز... ـ

                  می گفت ‹‹ شام آخرمان يادتان که هست ››

                  لختی سکوت کرد و با چشم اشک ريز-

                  لب به سخن گشود که ‹‹اين حرف آخر است،

                  خون يک دروغ مصلحتی بود، گوشت نيز ››

                                                                       سعيد رضادوست

**ايلی،ايلی،لما سبقتنی : پدر، پدر چرا تنهايم  گذاشتی ؟

                                                               (انجيل متی)

 

وبلاگ اختصاصی سعيد رضادوست : يك تكه ريسمان در دندانه های چرخ دادگستری

 

 

لینک
جمعه ۱۳ خرداد ،۱۳۸٤ - غزل نیشابور

   ديرآمدی ای نگارسرمست   

 

          اين هم يک غزل نه چندان تازه از شاعر خوب وباذوق

نيشابوری آقای قاسم رضادوست اميدوارم بپسنديد .

 

با سينه های نقره ای خود دميد زن


با ( لکه ای جديد )به گردن رسيد زن


شب را بگوکجای جهان صبح کرده ای؟


باز اين سوال مسخره را می شنيد زن


چايی که سرد بود اتاق از غبار پر


خود را درون آينه حتا نديد زن


ظهری شبيه جمعه وعصری شبيه شب


تنها غروب ها به خودش می رسيد زن


شب را کجا دوباره ؟فقط در جواب مرد


خطی سياه بر لب سرخش کشيد زن


مردی که زوزه می کشد از سمت دور گرگ


جغدی که در سياهی شب پر کشيد زن

 


 

لینک
پنجشنبه ۱٢ خرداد ،۱۳۸٤ - غزل نیشابور

   آی آدم ها يک نفرپروازکرده است   

 

      بايک غزل تازه ازايمان کرخی درخدمتتان هستيم مطمئن ام هيچ

کدام ازشماهانشنيده ايد:

 

يک نفرمرد غم سازکرديم

اشک راخوب آغازکرديم

يک نفرمرد ماشعرخوانديم

برسرشهر پروازکرديم

يک نفرمردمازندگی را

ازهمان لحظه آغازکرديم

شورمان تازه شد تاجهان را

درـ‌ تورادوست ...ـ ايجازکرديم

يک نفرمرد ماپرکشيديم

آسمان را سرافرازکرديم

دوستی مرد پس شعرمان را

وقف ابروی غماز کرديم

دست گرم غزل راگرفتيم

پاکت نامه رابازکرديم

دست گرم غزل راگرفتيم

گيس ناز تورابازکرديم

ازتوگفتيم ازتوشنفتيم

واژه رادم خور سازکرديم

باکسی ازتوچيزی نگفتيم

عشقمان راپس اندازکرديم

ناگهان يادمان رفت روزی

يک نفرمردغم سازکرديم...

 

 

لینک
یکشنبه ۸ خرداد ،۱۳۸٤ - غزل نیشابور

   تبريک ويژه   

     

 

 

                    

  طرح جلد

 

 

 غزل نيشابور به آقای:

  

علی رضا بديع

 

 شاعرخوب نيشابوری تبريک می گويد

واميدواراست درهمين روزهابتواندنقداين

کتاب رابه قلم يکی ازدوستان نيشابوری

عرضه کندفعلا يکی دونفرقول داده

اندنقدشان را به دست مابرسانند.فعلا می توانيد سری به

 

پرنده ترين ماهی

 

بزنيد تانقد اين کتاب رابخوانيدتابعد....

   غزل زير ازکارهای ايشان است که مجوزنداشته

درحبسيه های يک ماهی شريک باشد 

 

توبازاول شعرم رسیده ای چون «آ»

به احترام تومن «م»می شوم حالا

جناب«م»که برخوردمی کندبه الف

به جای قافیه لم می دهد دراین جا: ما

من وتوعاشق هم می شویم خیلی زود

تمام شهرخبردارشد:که این دوتا...

نگاه کن ! سی ویک حرف دیگراین شهر

«هـ»ی دوچشم شده اندتازه ازاین جا

به بعدکی جلو حرف های مردم راء

بگیرد؟ آخراین قصه چیست ؟واویلا!

«ب»و«ل»پشت سر«آ»که حرف می سازند

دو«آ»به بیت شش ام می رسند از«بالا»

چه سرنوشت بدی! ...«آ»مصمم است انگار

شبانه ترک کند شهرک الفبارا...

* * *

...وقهرکرده ام ازشهر: لاجرم جای

«الف»عوض شده درنبش بیت هابا«ي »

به ساکنان «الف بی »بگوکه من بودم

برای شهر«الفبا»شبیه یک پایه

توهم ببخش مرا! چون که باید عرض کنم

رسیده است به پایان کار آقای ...

 

 

لینک
شنبه ٧ خرداد ،۱۳۸٤ - غزل نیشابور

   گام نخست ...   

   هدف غزل نيشابور معرفی شعرنيشابوربه ويژه غزل است اميدکه غزل

نيشابورآيينه ای باشدبرای تمام صداها.منتظرآراونظريه های خوب

شماهستيم.

 

طرحي كه شعربي خبرازمن كشيده بود

تشريح بي بديل خطوط خميده بود

تاشاعرانه تربه خودم خيره تر شوم

درمن هزار چشم نهان آفريده بود

پلكي به سمت آينه رفتم دلش گرفت

اونيزباتمام شما هم عقيده بود

روزي كه باتبربه سراغ توآمدم

رنگ ازرخ تمام خدايان پريده بود

پاي ستاره لنگ خداخسته ماه گيج

خورشيد درمقابل من قدكشيده بود

ديگرچه جاي شعروشكايت كه باغبان

اين سيب رابراي من ازشاخه چيده بود

من هاج وواج وخيره به تكراريك گناه

انگارهرچه بود به پايان رسيده بود

محمد ابراهيم لگزيان(سروش)

 

 

ناگهان ترسيدم وپنهان شدم

چهره ام تاريك شد شيطان شدم

آفتاب از آسمانم پركشيد

لاجرم بسيار سرگردان شدم

دست هايم بي حس ولرزان شدند

روي دوش خويش آويزان شدم

 بوي كركس آسمانم راگرفت

لاشه اي گنديده وبي جان شدم

شوق گندم تاروپودم راشكست

گرم نافرماني وعصيان شدم

يك دوركعت عشق جان راتازه كرد

تازه يعني ناگهان باران شدم

ناگهان روييدم وپرپرشدم

ناگهان گل كردم وتوفان شدم

 عباس کرخی

      اين هم يک غزل نيشابوری برای هم شهری های

گرامی که اميدواريم باخواندن آن شادی ونشاط همراه

تان شود.

 

غصه وغم های عالم نقدبازاره رفق

قيمتای جينسا همش ورمازورباره رفق

جينساشرقييم منن تاخون ماره خوش کنن

تقصير سرمايه دارای مردوم آزاره رفق

مشتی قربان ره مگوم خاد هفته هشته عائله

هفته ای هف روزه هش روزشم کی ب کاره رفق

ادعاکيدن کی خرجی ورندوشته تاحاله

ماست خيکی شر مگن محصول بلغاره رفق

خنه ی گنبدی درم ومزاراممنه

ازلته پوته پوره تل يک انباره رفق

شک درم سه قسط ورد افتييه يم يابشتره

شک قسطای خنمه شک سه وچاره رفق

بعضی يار سلام منی کله شره مجنبنن

هرکی مرسه اينگاری ازما طلبکاره رفق

خوبه باسوادبشی هرجا وهرکاری منی

ب سوادهرکی بشه خيلی گروفتاره رفق

مگومش چکرمنی ليسانستم گروفته يی

کوچه هاره گزمنی ايم کی خادش کاره رفق

تل يک دريای خونه قلب ماب چره ها

هرکی مرسه ورمگه کرخی چی ب عاره رفق

مرتضی کرخی

 

 

 

لینک
سه‌شنبه ۳ خرداد ،۱۳۸٤ - غزل نیشابور