معرفی سعيد رضادوست   

 

سلام دوستان .

امروز  غزلی از سعيد رضادوست ـ شاعر جوان نيشابوری ـ را بهانه ای برای به روز شدن قرار می دهيم . سعيد ۲ سال است در هوای تازه ی غزل قدم می زند و از معدود شاعرانی ست كه توانسته در اين مه آلوده به سرعت مسيرش را بيابد .

برای سعيد عزيز آرزوی توفيق روز افزون داريم :

 

 

‹‹اين شراب را بنوشيد،خون من است و اين نان را بخوريد،بدن من.اين ميثاق يک عهد جديد

است.››

                             (انجيل لوقا-باب۲۲)

اين غزل رو تقديم می کنم به کسی که در پروتستان،پروتست کرد؛

                                                                            نيکوس کازانتزاکيس

                  در خاطرات مرد:دو زن،برق سينه ريز

                  درياچه ی جليل که در حال افت و خيز...

                  در همچنان يخ زده ی شهر می وزد

                  باران سالخورده ی پاييز مرگ خيز

                  او فکر می شود به خيالات دور دست

                  آن روزهای زندگی فقر در گريز

                  فرياد می زند که(ايلی ما سبقتنی)**

                  ـجام شراب چپ شد و پاشيد روی ميزـ

                                  ********

                  رو کرد سمت مستمعانی که نيستند

                  ـ در گوشه ی اتاق دو تا موش چشم هيز... ـ

                  می گفت ‹‹ شام آخرمان يادتان که هست ››

                  لختی سکوت کرد و با چشم اشک ريز-

                  لب به سخن گشود که ‹‹اين حرف آخر است،

                  خون يک دروغ مصلحتی بود، گوشت نيز ››

                                                                       سعيد رضادوست

**ايلی،ايلی،لما سبقتنی : پدر، پدر چرا تنهايم  گذاشتی ؟

                                                               (انجيل متی)

 

وبلاگ اختصاصی سعيد رضادوست : يك تكه ريسمان در دندانه های چرخ دادگستری

 

 

لینک
جمعه ۱۳ خرداد ،۱۳۸٤ - غزل نیشابور